Dr. Arpad Pusztai ondersteunt het Burgerinitiatief ‘Nijmegen gentechvrij’

17 juni 2011

Arpad

De bekende biochemicus Dr. Arpad Pusztai schreef een brief aan de Nijmeegse gemeenteraad

De brief van Dr. Arpad Pusztai:

17 June, 2011

Dear Councillors of The Council of Nijmegen,  

My name is Dr. Arpad Pusztai, a retired biochemist from Aberdeen, Scotland.

As a senior expert in the field of biochemistry I was one of the first scientists to conduct research on GM-crop safety and to express my concerns about the results I found, which were not in line with my expectations when I was working at the Rowett Institute in Aberdeen, Scotland. The context and details of my findings were published in scientific journals and books, and were well represented in documentary films, such as ‘The Future of Food’, ‘Scientists under Attack’, ’The Wistleblower’, ’The World according to Monsanto’, which are now available on DVD.

I have learnt that on the 6th of April, 2011 four of your citizens submitted an initiative supported by over 4000 signatures, seeking an official declaration by the Council to declare the city of Nijmegen GM-free.  I have understood that the underlying objective of the Citizens’ Initiative is to convey this message to your Parliament in The Hague and express the sincere feelings of anxiety shared by most of your population on the introduction of GM-crops in the Netherlands and also in Europe.

My concerns generated by my findings have never diminished. On the contrary, my doubts in connection with the effects of gene insertion have been confirmed and corroborated. Unfortunately, I do not consider this technology sound, I would rather call it a technique only. Therefore, my conclusion on gene insertion is clear: the technique itself is a major problem. This explains why I do consider the distinction between cisgenic and transgenic plants unreasonable from a scientific point of view: one simply cannot direct the insertion of the spliced DNA and it is unpredictable where it will be positioned in the genome (the DNA of the receiving plant).
As far as the unpredictability is concerned, it does not matter if the inserted DNA originates from the same or related plant species, or from a totally different organism. It is well known that the insertion of a genetic construct into the plant genome creates unpredictable genetic changes and alters the functionality of several of the genes by activating, silencing or changing their function. The damage caused by the insertion is irreversible. To put it simply: the transgene once inserted cannot be taken out. Needless to stress the importance of keeping the original plant genome preserved, protecting biodiversity this way. This is essential to safeguard against the consequences of sometimes irresponsible experimentation with Nature.

The necessity to preserve the original plant genomes is well recognised by those multinationals, spending the massive sums of money required

  • to develop GMOs against huge costs on materials and manpower,
  • to bring these extremely expensive products to the market and
  • finally to have them approved by the European Union.

However, they claim that their aim is to preserve diversity for food safety, but they are unable to hide that they are only interested in creating artificial food scarcity, enabling them to cash in later on the patents that they so zealously accumulated.

Ironically, the loss of agro-biodiversity is accelerated by exactly those same multinational seed companies.  They took the opportunity provided in the Eighties by a single judge of the US Supreme Court, who created a precedent with huge consequences by allowing for the first time to patent a living organism. Since then, tens of thousands of plant species have been withdrawn from the public domain by a few multinational companies claiming unjustified patent rights, which they disguised as TRIPS (Trade Related Intellectual Property Rights). This phenomenon is nothing short of a disaster waiting to happen, as multinationals are launching newer and newer GMOs, both in Europe and globally under the protective umbrella of the WTO. To complete this disastrous scenario, in the US even natural species are now being patented off the shelf, simply because they have not been patented before! The consequence is that companies are allowed to own natural species, in addition to GM plant species with a stack of inserted trans-genes.
The mentioned multinational companies are now viciously lobbying to ‘harmonise’ the US patent rights with those of Europe, in order to impose the same rules here for GM-crops not wanted by the majority of European consumers.

The multinationals are now well on their way to monopolize the seed trade, purchasing all available national seed banks, originally created

  • to preserve the diversity essential for future food safety and
  • to provide the basis for national food security in the future.

In the hands of their new owners these national seed institutions will instead be misused in the not too distant future, as a basis for global exploitation of the poor by the rich.

After reading the explanation above, it should not come as a surprise to you that I give my full support to the Citizens submitting this initiative to Nijmegen City Council. At the same time I aim to encourage discussion, both at a national and an international level on the question of power over our food supply. Does our food belong to a few multinational companies degrading our food, trading with it and profiteering from it, or should it be in the hands of the people who cannot survive without it and would thrive on it?

I give my wholehearted recommendation to this initiative. In doing so, the city of Nijmegen shall become an example for all and make a huge difference for its own citizens, nationwide, and for the world, not to count the future generations to come.

Sincerely Yours,
Dr. Arpad Pusztai,
Retired biochemist

6 Ashley Park North, Aberdeen,
Scotland, UK

Geachte leden van de gemeenteraad van Nijmegen,  

Mijn naam is Dr. Arpad Pusztai, en ik ben gepensioneerd biochemicus uit Aberdeen in Schotland.

Als senior deskundige op het gebied van de biochemie was ik een van de eerste wetenschappers die onderzoek deden naar de veiligheid van genetisch gemodificeerde gewassen en mijn bezordheid uitte over de resultaten van het onderzoek, die niet overeenstemden met mijn verwachtingen toen ik nog werkzaam was op het  Rowett Instituut in Aberdeen in Schotland. De achtergronden en details van mijn bevindingen zijn gepubliceerd in wetenschappelijke bladen en boeken, en komen uitgebreid aan de orde in documentaires zoals ‘The Future of Food’, ‘Scientists under Attack’, ’The Wistleblower’ en ’The World according to Monsanto’, die nu op DVD beschikbaar zijn.

Ik heb vernomen dat vier van uw inwoners op 6 april jl. een initiatief ondersteund door 4000 handtekeningen hebben ingediend, waarin uw raad wordt gevraagd de stad Nijmegen officieel gentechvrij te verklaren. Ik heb begrepen dat het in hun bedoeling ligt dat er een boodschap van die strekking naar het parlement in Den Haag wordt gestuurd, waarin tevens grote ongerustheid wordt uitgesproken over de introductie van genetisch gemodificeerde gewassen in Nederland en ook in Europa.

De bezorgdheid die veroorzaakt werd door mijn bevindingen is ondertussen niet afgenomen. Integendeel, mijn twijfels over de gevolgen van gen-transplantatie zijn alleen maar bevestigd en gestaafd. Ongelukkigerwijs kan ik in dit verband niet spreken over een betrouwbare technologie, maar slechts over een techniekje. U kunt daaruit wel afleiden dat ik de techniek zelf als een probleem beschouw. Het verklaart ook waarom ik geen wezenlijk wetenschappelijk verschil zie tussen planten die cisgenetisch of transgenetisch zijn gemodificeerd: men kan de “landing” van een genconstruct in het ontvangende DNA eenvoudig niet besturen en het is dus ook niet te voorspellen waar het nieuwe stukje DNA zich zal nestelen.

Met betrekking tot die onvoorspelbaarheid doet het dus niet ter zake of het geïmplanteerde DNA nu van een verwante soort of van een totaal ander organisme afkomstig is. Het is genoegzaam bekend dat het implanteren van een gen-sequentie in het genoom van een plantencel onvoorspelbare genetische veranderingen teweeg brengt die de functies van verschillende genen beïnvloedt door ze te (de)activeren of hun functionaliteit te veranderen. De schade die door de implantatie wordt veroorzaakt is irreversibel, of eenvoudiger gezegd: het geïmplanteerde gen kan niet meer verwijderd worden. Het behoeft geen betoog dat het bewaren van het oorspronkelijke uitgangsmateriaal uiterst belangrijk is om daarmee het behoud van de biodiversiteit veilig te stellen. Dit is cruciaal om de gevolgen van het soms onverantwoordelijk geëxperimenteer met de natuur te kunnen terugdraaien.

De noodzaak om het oorspronkelijke DNA van planten te behouden wordt goed ingezien door de gentech-multinationals die grote sommen geld besteden aan

  • Het ontwikkelen van ggg’s tegen hoge kosten aan materiaal en mankracht
  • Het marktklaar maken van deze extreem kostbare producten
  • Het doorlopen van de goedkeuringsprocedure bij de EU.

Zij claimen echter dat zij die diversiteit willen behouden ten behoeve van de voedselzekerheid, maar ze kunnen niet verhullen dat ze alleen geïnteresseerd zijn in het creëren van een kunstmatige schaarste waarmee ze de patenten kunnen verzilveren die ze in een eerder stadium zo ijverig hebben verzameld.

Paradoxaal genoeg wordt het verlies van biodiversiteit in de landbouw juist versneld door exact diezelfde multinationals, die destijds in de tachtiger jaren de gelegenheid hebben aangegrepen die hun geboden werd door één enkele rechter van het Amerikaanse Hooggerechtshof.  Die schiep een ongehoord precedent door als eerste toe te staan dat een levend organisme gepatenteerd werd.
Sindsdien zijn tienduizenden plantensoorten onttrokken aan het publieke domein door een klein aantal multinationals, die deze onterecht verkregen patenten vervolgens vermomden als TRIPS (handelsgerelateerde intellectuele eigendomsrechten). Door dit fenomeen staat er een regelrechte ramp te gebeuren, omdat er onder de vlag van de WTO steeds meer ggg’s worden gepatenteerd, zowel in Europa als op wereldschaal. Om dit desastreuze scenario nog even te completeren wordt het in de VS ook toegestaan om ook natuurlijke soorten te patenteren, doodeenvoudig omdat er nog niet eerder een patent op was genomen! Bijgevolg kunnen bedrijven nu dus eigenaar zijn, zowel van natuurlijke plantensoorten als van ggg’s met een aantal ingebrachte genen.
De genoemde multinationals zijn nu agressief aan het lobbyen om de patentwetgeving in Europa te ‘harmoniseren’ met die van de VS, om hier dezelfde regels te kunnen toepassen op ggg’s, die in meerderheid door consumenten niet eens worden gewenst.

De multinationals zijn hard op weg om de zaadhandel op wereldschaal te monopoliseren, door alle beschikbare nationale zaadbanken op te kopen, die van oorsprong waren opgezet

  • Om de diversiteit te behouden die van wezenlijk belang is voor de voedselveiligheid
  • Om de basis te vormen voor voedselzekerheid in de toekomst

In de handen van hun nieuwe eigenaars zullen deze instellingen op niet al te lange termijn worden misbruikt als basis voor de uitbuiting van arm door rijk.

Na het lezen van bovenstaande uitleg zal het voor u niet als een verrassing komen dat ik het Initiatief dat door de Burgers voor gentechvrij voedsel is ingediend volledig steun. Tegelijkertijd wil ik daarmee een nationale en internationale discussie aanmoedigen, over de vraag wie de macht heeft over onze wereldvoedselvoorziening. Behoort ons voedsel toe aan een aantal internationale bedrijven die ons voedsel in kwaliteit verminderen, het louter als handelsobject zien en er winst uit slaan, of behoort het aan diegenen die erop moeten leven en floreren?

Ik beveel het initiatief van harte bij u aan. Door het te honoreren kan Nijmegen een voorbeeld zijn voor anderen en een groot verschil maken voor haar eigen burgers, het hele land en voor de wereld, nog daargelaten alle generaties die na ons zullen komen.

Hoogachtend,
Dr. Arpad Pusztai
Gepensioneerd biochemicus

6 Ashley Park North, Aberdeen,
Schotland, Verenigd Koninkrijk