EC stuurt lidstaten met een fluitje in het WTO-riet

30 juli 2010

Op voorstel van Eurocommissaris John Dalli (Gezondheid en Consumentenbescherming) mogen lidstaten  zelf bepalen of genetisch gemodificeerde gewassen (ggg’s) binnen hun grenzen worden toegestaan of niet. Op het eerste gezicht een goede zaak, zo lijkt het.

Eu-commissarisIn tweede instantie blijkt de speelruimte voor de argumenten waarmee nationale overheden ggg’s nog kunnen tegenhouden beroerd klein te zijn geworden:
bezwaren op het gebied van gezondheid en milieu zijn namelijk op voorhand alvast niet-bindend verklaard, evenals argumenten bedoeld om gentechvrije teelt te garanderen aan biologische en reguliere landbouw. Wat overblijft zijn dan wat ethische overwegingen of een negatieve publieke opinie, objecten waar het legertje juristen van de biotechnologische lobby-machine wel raad mee weet.

Wat commissaris Dalli hiermee vooral heeft bereikt is dat er voor de EC geen beletsels meer zijn om ggg’s toe te laten in Europa en hijzelf door het omzeilen van de EU-besluitvorming rond het toestaan/verbieden van ggg’s, het beleid van nationale overheden niet meer hoeft te verdedigen bij de Wereldhandelsorganisatie WTO. Gevolg daarvan is dat de lidstaten zelf maar mogen zien hoe ze omgaan met de sancties die de WTO in het vooruitzicht stelt aan landen die het wagen de import van ggg’s (vooral uit Amerika) aan banden te leggen. Dit is een belangrijke verzwakking van de positie van Europa versus de WTO.

Kortom: een leuke actie van John Dalli.  Dat is nu eens een belangenbehartiger naar het hart van de Europese consument ! Als het aan hem ligt kan die consument vroeger of later fluiten naar zijn biologische voedselgewassen.
En denkt u dat minister Verburg nu veel ggg’s gaat verbieden? Wij denken van niet en Thijs Etty denkt er ook het zijne van.

Bron: http://www.joop.nl + Volkskrant 13 juli 2010 + NRC 15 juli 2010

PS  Is het niet vreemd dat de overheden van de Europese lidstaten bijna en bloc de import van ggg’s uit Amerika goedkeuren, terwijl het merendeel van de Europese consument ertegen is? Wat voor krachten zijn hier aan het werk? Wat beweegt mensen als Barroso, Dalli en Verburg om zo onbeschaamd een minderheidsstandpunt door te drukken?