Mexico is de bakermat van veel lokale maisvariëteiten. Ook wordt er teocinte, de wilde vorm van mais gevonden.
Toen er als gevolg van de goedkope, gesubsidiëerde mais-importen uit de VS ook gg-mais werd aangetroffen bij lokale boeren die nietsvermoedend de import-mais ook als zaaigoed hadden gebruikt, begon men te beseffen dat de gg-mais was begonnen zich te verspreiden in de meest waardevolle oorsprongsgebieden van de mais.

Na een analyse van de uitwisseling die er al had plaatsgevonden tussen gg-mais, lokale variëteiten en teocinte werd in 1998 besloten de experimentele en commerciële teelt van gg-mais te verbieden, dit om verder kwaad te voorkomen. Of echter deze maatregel nog op tijd is geweest, zal moeten blijken. De infiltratie van een zekere hoeveelheid gemodificeerd genemateriaal is niet meer terug te draaien. Het zal afhangen van de agressiviteit waarmee de gg-gewassen zich verspreiden of de opmars van het gemodificeerde genenmateriaal nog te stuiten zal zijn.  Zie verder het relaas van Dr. Chapela op de pagina Onderzoek.

Bovenstaand voorbeeld toont aan dat het gevaar voor definitieve eliminatie van traditionele maisrassen levensgroot aanwezig is in een gebied waar de omstandigheden voor de teelt en verspreiding van mais zo gunstig zijn. Het voorbeeld toont ook aan hoe de traditionele gewoonte om zaden uit te wisselen tussen maisboeren opeens verandert in een groot potentieel gevaar als er gg-zaden bij zijn betrokken. Het meest navrante van de hele zaak is, dat Mexico, met zijn grote diversiteit aan maisrassen (aangepast aan allerhande groeiomstandigheden), niet eens gg-mais nodig heeft!
De gg-mais bestaat namelijk voor

  • 66% uit Bt-mais, bedoeld tegen de Europese stengelboorder, die in Mexico niet eens vóórkomt!
  • 20% uit mais die resistent is tegen herbiciden en
  • 14% uit mais die beide eigenschappen combineert.

Waarom dan toch gg-mais introduceren? Omdat de multinationals, Monsanto voorop, simpelweg azen op de grote maismarkt in Mexico, waar nog steeds 85% door traditionele variëteiten wordt bezet. Het punt is natuurlijk ook, dat als Monsanto de Mexicaanse markt in handen heeft, de omzet van Roundup eveneens zal stijgen.  Ook hier blijkt dus weer dat de bedoelingen van Monsanto niets met ecologie of een maatschappelijke vraag te maken hebben. Het is allemaal puur winstbejag. Men zou zich ook kunnen afvragen hoe toevallig het is dat de mais-importen uit de VS gg-mais bevatten, want het speelt de multinationals aardig in de kaart. Zie ook het volgende filmpje.

Volgens een bericht op GMwatch.org is november 2009 een periode van 11 jaar afgesloten waarin in Mexico geen gg-mais mocht worden verbouwd. Monsanto en Dow AgriSciences hebben nu toestemming verkregen om 24 proefvelden (13 ha) te gaan beplanten met gg-mais. Dit in weerwil van een petitie van zo’n 2000 wetenschappers die naar voren brachten dat het onmogelijk is om genetische vervuiling tegen te gaan. Greenpeace en andere groepen hebben er een rechtszaak over aangespannen, maar die is door de regering terzijde geschoven. De deskundigheid van het Amerikaanse bedrijf Genetics ID, dat de opdracht tot begeleiding van de gewas-monitoring heeft binnengehaald, is door de UNAM Universiteit in Mexico City ter discussie gesteld. Genetics ID heeft in het verleden bij het testen van mais geen kans gezien de transgene mais-monsters te detecteren die in een proef zaten. Dat is geen aanbeveling bij een dergelijk gevoelig onderzoek. Met deze beslissing stelt de Mexicaanse regering het erfgoed van vele generaties maisboeren moedwillig bloot aan contaminatie door gg-mais, terwijl ook het proces van verspreiding niet adequaat gemonitored zal gaan worden.

Een ander voorbeeld betreft Canada. Zoals Percy Schmeiser, een Canadese koolzaadboer vaststelt, is er ondertussen geen veld meer in Canada waar geen gg-koolzaad te vinden is. Het is zijn waarschuwing aan het adres van Europa, dat co-existentie, het naast elkaar bestaan van gg-gewassen en traditionele of biologische gewassen, geen enkele praktische kans van slagen heeft. Stuifmeel of bijtjes stoppen niet bij perceelsgrenzen.

Wat men uit het bovenstaande kan afleiden is dat zelfs de zwaarste milieuvervuiling met minerale stoffen mettertijd oplost (wie herinnert zich nog de milieuramp met de Torrey Canyon), maar dat met contaminatie door levende organismen dit niet het geval is. Levende organismen verspreiden zich, planten zich voort en dalen niet in concentratie als de groeiomstandigheden voor de soort redelijk zijn. Van de dominantie van de zich voortplantende genen zal afhangen of er een status quo tussen verschillende variëteiten gaat optreden of dat de hele populatie van een soort uiteindelijk uit gg-organismen zal bestaan. Zonder degelijk vooronderzoek daarnaar staat het loslaten van gemodificeerd genenmateriaal in het milieu gelijk aan Russisch roulette. De werkgroep Burgers voor gentechvrij voedsel staat perplex van de indifferente houding van de Nederlandse overheid in deze.